Er is een verdriet waar weinig woorden voor zijn. Niet omdat het klein is, maar omdat het vaak geen plek krijgt. Het verdriet van de vrouw in een stiefgezin die geen eigen kinderen heeft. Of nog geen eigen kinderen heeft. En diep vanbinnen weet dat het kerngezin waar ze ooit van droomde, er (misschien) niet
De 6 fases van een samengesteld gezin: waar sta jij nu? Veel stiefgezinnen lopen vast omdat ze niet goed weten wat normaal is in een samengesteld gezin. Gaat dit ooit wennen? Wanneer wordt het rustiger? Waarom voelt het nu zo ingewikkeld, terwijl het toch zo goed voelde toen het begon? Als Stiefexpert zie ik steeds
Waarom is bonusmoeder zijn zo moeilijk? De systemische reden die niemand je vertelt. Als bonusmoeder vraag je je waarschijnlijk weleens af waarom het zo zwaar voelt, terwijl je toch alles goed lijkt te doen. Je doet je best, je past je aan, je probeert er een fijn gezin van te maken en toch blijft het
Op vakantie met je samengestelde gezin: samen, apart of iets ertussenin? Vakantie. Voor veel gezinnen hét moment om tot rust te komen, samen herinneringen te maken en even los te zijn van alles wat moet. Maar als je in een samengesteld gezin leeft, weet je waarschijnlijk ook dat vakantie niet automatisch ontspannen voelt. Want naast
Laat los wat er in het andere gezin gebeurt Als ouder of bonusouder in een samengesteld gezin ken je het gevoel waarschijnlijk: je ziet wat er in het andere huis gebeurt, je hebt er een mening over, en je kunt er niets mee. Dat verlangen naar controle over wat buiten jouw bereik valt is een
Als bonusmoeder in een samengesteld gezin ken je het gevoel waarschijnlijk: je geeft veel, je past je aan, je doet je best en toch voelt het alsof je er niet écht bij hoort. Dat verlangen naar verbinding en een echte plek in het gezin is een van de meest herkenbare en minst besproken ervaringen van
Niet de logistiek maakt een samengesteld gezin zwaar. Wat het zwaar maakt, zit veel dieper. Het zit in wat jij al jaren gelooft over jezelf en over hoe het leven werkt. Veel bonusmoeders komen op een punt waarop ze uitgeput zijn, niet door één grote crisis maar door het constante dragen van wat niet van
Je doet je best. Je bent vriendelijk, geduldig, betrokken. En toch voelt het alsof het kind je niet accepteert. Wat er dan vaak speelt, is iets heel anders dan je denkt. Het is een van de meest pijnlijke ervaringen als bonusmoeder. Je doet je best. Je probeert verbinding te maken, houdt rekening met je bonuskind,
LAT of samenwonen in een samengesteld gezin: de vraag die je écht moet stellen Je staat in de keuken bij hem. Of bij haar. De kinderen zijn naar de andere ouder, en jullie hebben net hardop uitgesproken dat het tijd is. Samen. Een huis. Een gezin. Eindelijk. En toch knaagt er iets. Niet aan jullie.
Ze deed alles goed. Ze hield haar mond als de bonuskinderen weer eens liepen te zeuren. Ze at het eten dat niet haar voorkeur had. Ze paste haar weekenden aan, haar plannen, haar toon, haar tempo. Ze schikte zich naar de regels van het ‘oude’ gezin dat al bestond vóór zij er was. En toch
