Je houdt van hem. Of van haar. En je wist dat er kinderen bij hoorden, misschien zelfs een ex-partner die niet altijd makkelijk was. Maar ergens dacht je: met genoeg liefde en goede wil komt het wel goed. En nu sta je in de keuken en vraag je je af hoe het zo zwaar kon
Verschillen tussen stiefvader en stiefmoeder Er is een druk die bij stiefvaders zelden hardop besproken wordt, misschien omdat er simpelweg minder over stiefvaders wordt gepraat dan over stiefmoeders. Je stapt een gezin binnen, en voelt algauw een verwachting die niemand ooit met zoveel woorden heeft uitgesproken: jij bent nu degene die orde houdt, die het
Het kerngezin bestaat niet overal: wat Madagaskar je stiefgezin kan leren Er is een rouw waar bijna niemand in een samengesteld gezin de woorden voor heeft: het loslaten van een beeld dat je nooit hardop hebt uitgesproken, maar dat toch al die tijd de maatstaf was. Het gezin met twee ouders, één huis, één ritme,
Er is een pijn waar de meeste stellen in een samengesteld gezin geen woorden voor hebben: het gevoel dat jullie van elkaar houden, en dat het toch, telkens weer, over iets anders gaat. De kinderen. De opvoeding. Jouw ex. Zijn ex. Wat jij wel of niet mag zeggen. Misschien voelt je partner zich aangevallen zodra
De puberteit van je bonuskind: waarom het in een samengesteld gezin extra hard aankomt Als ouder weet je dat de puberteit een achtbaan kan zijn. Je eigen puber test je geduld, zoekt grenzen op en kan je soms tot wanhoop drijven. Maar als het de puber van je partner is, komt er een laag bij
Je doet het al maanden, misschien al jaren. Je past je aan aan het humeur van je bonuskinderen. Je wacht met een grapje maken tot je voelt of de sfeer het toelaat. Je zegt niet hardop wat je zou willen veranderen aan hoe het gaat in huis, want stel dat het verkeerd valt. En ergens,
Gastblog door Brenda Kluijver In Nederland groeien ongeveer een half miljoen kinderen op in een samengesteld gezin. Een nieuwe partner, bonuskinderen, misschien samenwonen en één groot gezin vormen: voor veel gescheiden ouders is dat een logische stap. Maar er zijn ook ouders die daar bewust niet voor kiezen. Daar is Brenda Kluijver een voorbeeld van.
Je merkt dat het schuurt. Niet één keer, maar steeds weer. Dezelfde discussies over de kinderen, dezelfde spanning rond de ex, hetzelfde gevoel dat jullie als partners niet op één lijn zitten terwijl je zo je best doet. Op een gegeven moment stel je jezelf de vraag die veel stiefouders en ouders zich stellen: zouden
Bijna zestig procent van de samengestelde gezinnen in Nederland redt het niet. Dat betekent dat kinderen gemiddeld vaker een tweede of derde stiefouder meemaken. Opnieuw moeten wennen aan verlies en verandering. Opnieuw moeten zoeken naar een plek in een systeem dat al eerder uit balans raakte. Dat cijfer zegt iets belangrijks. Het zegt namelijk niet
Er is een verdriet waar weinig woorden voor zijn. Niet omdat het klein is, maar omdat het vaak geen plek krijgt. Het verdriet van de vrouw in een stiefgezin die geen eigen kinderen heeft. Of nog geen eigen kinderen heeft. En diep vanbinnen weet dat het kerngezin waar ze ooit van droomde, er (misschien) niet
