Er wordt veel geschreven over de liefde, de verbinding en de kansen van een samengesteld gezin. Maar wat bijna niemand durft te zeggen: soms voelt het helemaal niet zo. Soms voel je spijt. Spijt dat je aan dit avontuur bent begonnen. Spijt dat je je kinderen in deze dynamiek hebt gebracht. Spijt dat je een
Het is vrijdagmiddag.De bonuskinderen komen binnen. Je bonusdochter kijkt je niet aan. Loopt door. Geen begroeting. Je voelt iets in je buik samenknijpen.Er knapt iets.Je zegt niks of juist wél iets dat je later betreurt. En meteen daarna komt dat knagende gevoel.“Waarom raakt dit me zo?”“Ik wil dit helemaal niet voelen.”“Wat is er mis met
Over emotionele ongelijkheid in het samengestelde gezin Je partner zegt dat je belangrijk bent.Dat je het goed doet.Dat je “erbij hoort”. Maar diep vanbinnen voel je iets anders.Alsof je altijd op plek twee komt.Na de kinderen. Na de ex. Na ‘hoe het ooit was’.Alsof je altijd een stapje terug moet doen. Alsof jouw gevoelens, jouw
Voor veel bonusouders begint de stress niet pas op vrijdagmiddag als de kinderen binnenkomen.Nee, de spanning begint eerder. Soms al op woensdag. Of donderdag.Zodra je voelt dat het weer bijna zover is.Alsof je lijf je alvast waarschuwt. Misschien herken je het: Je bent sneller geïrriteerd Je ligt ’s nachts te malen Je hoofd maakt overuren:
Over loyaliteit, schuldgevoel en wat kinderen ons tussen de regels door proberen te vertellen. Het is zo’n vraag die ouders vaak pas hardop stellen als ze ergens diep vanbinnen voelen dat het schuurt. Niet per se omdat hun kind zegt dat het niet goed gaat. Integendeel. Veel kinderen zeggen juist weinig. Of ze zeggen dat
“Ik wil helemaal geen strijd. Maar het lijkt alsof mijn ex nog elke dag bij ons aan tafel zit.” Het is een zin die ik vaak hoor van mijn klanten. Ouders die allang niet meer samenwonen, maar toch merken dat de invloed van hun ex-partner nog dagelijks voelbaar is in hun leven én in hun
De band met je bonuskind ontstaat niet vanzelf Er is een teleurstelling waar bonusouders zelden hardop over praten, omdat hij zich lastig laat uitleggen aan iemand die het niet heeft meegemaakt: je doet zó je best, en het enige wat je terugkrijgt is een zucht, of een snauw. Je verzint uitjes. Je probeert aardig te
Het klinkt misschien een beetje zweverig, maar een huis is meer dan alleen vier muren en een dak. Zeker als je in een samengesteld gezin zit, is de plek waar je woont van onschatbare waarde. Want laten we eerlijk zijn: als je samen woont met je partner, je kinderen en misschien ook nog eens de
Herken je dat gevoel dat je in je eigen huis aan de zijlijn staat? Dat je je misschien zelfs tegen de muur geplakt voelt of erger nog als een deurmat waar iedereen overheen loopt? Dit gevoel hoor ik keer op keer van bonusouders die worstelen met hun rol binnen het samengestelde gezin. Als stiefexpert weet
Weet je wat écht frustrerend is? Denken dat de problemen in je samengestelde gezin veroorzaakt worden door je partner, je bonuskinderen, de ex-partner van je partner, of het lastige gedrag van tieners. Ik ben hier om je wakker te schudden: de grootste vijand van jouw samengestelde gezin zit in je eigen hoofd. Ja, dat lees
