Een samengesteld gezin beginnen voelt vaak als een nieuwe kans. Een frisse start met de liefde van je leven. En ergens hoop je dat het dit keer gewoon wél werkt. Maar de realiteit is dat een samengesteld gezin ook veel uitdagingen met zich meebrengt. Dynamieken waar je van tevoren misschien niet bij stilstaat, maar die […]
Die vraag hoor ik vaker dan je misschien denkt. Niet altijd hardop uitgesproken, maar wel voelbaar in hoe mensen praten, hoe ze zuchten en hoe ze soms even stilvallen midden in hun verhaal. Het is de vraag die onder veel gesprekken ligt, verstopt tussen praktische problemen, irritaties en vermoeidheid. Wanneer voelt dit eindelijk als óns
Soms voel je gewoon dat het niet lekker loopt in je stiefgezin. Zonder dat je er direct woorden aan kunt geven. Misschien is de sfeer vaker gespannen. Ontstaan er sneller irritaties. Of merk je dat je je terugtrekt, omdat je niet goed weet wat jouw plek nog is. En hoewel je ergens hoopt dat het
Wat doe je als moeder wanneer je kind worstelt met de nieuwe partner van je ex? Er zijn weinig dingen die een moeder zo kunnen raken als het moment waarop je kind thuiskomt en zegt: “Ik wil daar niet meer heen.”“Ze doet altijd zo boos.”“Ze is niet aardig tegen mij.” Soms wordt het voorzichtig gezegd,
Het moment dat een bonuskind zich afwerend opstelt, je negeert of zichtbaar moeite heeft met jouw aanwezigheid, is voor veel bonusouders een van de pijnlijkste ervaringen in een samengesteld gezin. Je probeert het goed te doen, houdt rekening met het kind, past je aan, zoekt naar manieren om verbinding te maken en toch lijkt alles
“Zo had ik het me niet voorgesteld.” Het is een zin die ik regelmatig hoor in mijn praktijk. Soms voorzichtig uitgesproken, soms met een brok in de keel en soms bijna fluisterend, alsof het eigenlijk niet gezegd mag worden. Niet omdat mensen spijt hebben van hun partner. Niet omdat ze hun bonuskinderen niet mogen. Integendeel.
Laura zat tegenover me en zei het bijna beschaamd. “Ik ben zo bang voor een 2e scheiding, ik wil niet dat dit mislukt.” Ze hield van hem. Dat wist ze zeker. Als de kinderen er niet waren, was het fijn. Ze konden lachen. Ze waren intiem. Ze voelden zich verbonden. Maar zodra zijn dochter van
Er is een verdriet waar weinig woorden voor zijn. Niet omdat het klein is, maar omdat het vaak geen plek krijgt. Het verdriet van de vrouw in een stiefgezin die geen eigen kinderen heeft. Of nog geen eigen kinderen heeft. En diep vanbinnen weet: het kerngezin waar ik ooit van droomde, komt er niet. Dat
Mijn kinderen vinden mijn partner te streng En waarom dit zelden alleen over streng zijn gaat Het is zo’n zin die niet hard hoeft te klinken om tóch als een klap binnen te komen, omdat er in één keer iets heel essentieels geraakt wordt: jouw kind. “Jij bent veel te streng voor mijn kind,” zegt
Ik zie het zó vaak gebeuren en mijn alarmbellen gaan dan af! Een verhaal waarin een kind centraal staat omdat het “problemen veroorzaakt”. Het kind is boos, trekt zich terug, ontploft op school of thuis, luistert niet, lijkt ongeïnteresseerd of juist extreem claimend. En vrijwel meteen verschuift het gesprek naar dat kind. Er moet hulp
