Over geven, nemen en het stille saldo in samengestelde gezinnen Het leek zo goed te gaan met Ruben en Emma. Ze hadden net samen een huis gekocht, de kinderen leken hun draai te vinden, en er was zelfs ruimte voor een vakantie waar echt genoten werd van elkaar en de kinderen. Toch stond Emma ineens
Je bent al genoeg – Waarom stiefouders geen superheld hoeven zijn “Het voelde alsof ik alles deed. Altijd klaarstaan, helpen, zorgen. Maar op Moederdag mocht ik een stap terug doen. En bij belangrijke gesprekken op school? Niet uitgenodigd.”Ank, (stiefmoeder) en scheidingsspecialist In samengestelde gezinnen wordt vaak méér van je gevraagd dan je dacht. Veel stiefouders
In samengestelde gezinnen zie ik het zó vaak gebeuren: mensen die keihard werken. Voor het gezin. Voor hun partner. Voor de kinderen. Voor de rust. Voor waardering. Je voert discussies om gehoord te worden.Je buigt je driedubbel om maar rekening te houden met alles en iedereen.Je piekert over hoe het contact met de andere ouder
In veel stiefgezinnen zie ik hetzelfde patroon. Je wilt lief zijn. Niet lastig. Dus je loopt op eieren. Je slikt zinnen in bij de overdracht. Je past je aan aan ritmes die niet van jou zijn. Het lijkt rustig. Maar onder tafel schuurt en wringt het. Van aanpassen naar afstemmen Brave stiefouders doen hun best
Vervolg op mijn blog over stoppen met de titel: bonusmoeder en bonusvader Dit is een vervolg op mijn eerdere blog waarin ik pleit om te stoppen met titels als bonusmoeder, bonusvader, stiefmoeder en stiefvader. Kort samengevat waarom ik dat schreef: moeder en vader zijn oorsprongswoorden. Ze raken herkomst, hechting en primaire verantwoordelijkheid. Als je die
Ik ga het maar gewoon zeggen. Het woord bonusmoeder of bonusvader past niet op de vriendin of vriend van een ouder. En precies daar gaat het vaak schuren. Niet omdat jij het niet goed doet, maar omdat het woord verwachtingen oproept die je nooit kunt waarmaken en die ook niet van jou zijn. Wat betekenen
Ik zat met een marketeer naar mijn website te kijken. “Zie je wat hier misgaat?” vroeg hij. Ik zag het niet. Ik zat er te diep in. Elke dag sleutelen, hier een knopje, daar een alinea. Voor hem was het glashelder; voor mij was het ruis.Precies zo gaat het in veel samengestelde gezinnen: je doet
Je kunt eindeloos praten over wat er misgaat in het andere huis. Het verandert niets aan de sfeer bij jullie thuis. De kracht zit niet in vechten om invloed aan de overkant, maar in leiding nemen in je eigen gezin. Voorleven wat jij belangrijk vindt. Rust. Respect. Duidelijkheid. Daar zit je macht. Waarom dit werkt
Vraag van Eva 36“Bij de overdracht komt er vaak een sneer. “Nou, bij jullie is het weer dikke chaos zie ik al” Ik verstijf en de rest van de avond sta ik straks van de stress en woede. Soms komt het ook via een appje, soms via de kinderen. Ik raak er dagenlang door van
Vraag van Anouk 37 bonusmoeder“Wij praten minder sinds we een samengesteld gezin zijn. Alles voelt beladen. We vermijden gesprekken omdat het anders ruzie wordt. Terwijl ik voel dat we juist meer moeten communiceren. Hoe doen we dat zonder elke keer in strijd te belanden.” Het antwoord: In een stiefgezin stokt het gesprek vaak precies waar
