Hij vindt dat ik mijn kinderen ’te veel’ laat bepalen, maar wat weet hij ervan? Voor wie dit leest en denkt: ‘ja, dát is precies mijn situatie!’ gebruik dit blog om jezelf te herkennen, te begrijpen waarom het soms schuurt, én om te voelen waar jij in kunt groeien. Enne… als je denkt: ik wil […]
Veel stellen in een samengesteld gezin doen precies wat van hen verwacht wordt.Ze zoeken hulp. Ze investeren. Ze willen het goed doen. En toch hoor ik dit zó vaak: “We hebben relatietherapie gehad. Het hielp wel… maar eigenlijk ook niet echt.”“De gesprekken waren fijn, maar thuis veranderde er weinig.”“We leerden beter praten, maar het bleef
Als jouw naam valt op 31 december 2026wat wil je dan dat je bonuskinderen over jou zeggen?En je partner? Dat je lief was? Dat je je best deed?Of dat je veilig was. Duidelijk. Iemand bij wie het rustig werd, ook als het ingewikkeld was. In samengestelde gezinnen wordt vaak gekeken naar gedrag. Naar opvoeding. Naar
“We maken het vaak te persoonlijk” Je kent het vast.Je bonuskind negeert je bij binnenkomst.De ex heeft wéér kritiek op de gang van zaken in jullie huis.Je partner kiest geen duidelijke kant in een discussie.En dan ook nog een schoonmoeder die goedbedoeld adviseert, maar waarmee je je compleet buitengesloten voelt. En dan komt het:Je voelt
Het is 22 december. Over twee dagen is het kerst. En als jij in een samengesteld gezin leeft, kan dit precies zo’n moment zijn waarop je lijf al “aan” staat nog voordat je ook maar één kerstboodschap hebt gedaan. Omdat je het wéér goed wilt doen. Voor de kinderen. Voor je partner. Voor jezelf. Voor
Er zijn van die momenten in een samengesteld gezin die je niet meteen kunt plaatsen, maar die zich wel langzaam in je lijf nestelen. Het begint subtiel. Je bonuskind reageert wat afstandelijker dan je gewend was, geeft kortere antwoorden of lijkt je bewust te ontwijken. De vanzelfsprekendheid die er eerder was, het lichte, bijna onschuldige
Waarom je bonuskind ineens lastig gedrag laat zien Er is geen kind dat wakker wordt en denkt: laat ik vandaag eens moeilijk doen. Zo werkt een kind niet, en eerlijk gezegd werkt geen enkel mens zo. Gedrag is nooit los zand. Het is een signaal, een uiting van een binnenwereld die iets probeert duidelijk te
De afgelopen week las ik dingen op Facebook waar ik echt stil van werd.Berichten van stiefouders, soms zichtbaar, soms anoniem, waarin jonge kinderen worden omschreven als: 🩶 “Een manipulatief kreng”🩶 “Een verwende prinses”🩶 “Een puber die onze relatie kapotmaakt” En het doet me pijn. Niet omdat ik het allemaal zo goed weet. Maar omdat ik
Je zou denken dat bonusouders na een tijdje wel hun draai vinden.Je kent de kinderen, je kent de wisselmomenten, je kent de spanning rond de vakanties. Toch hoor ik in mijn praktijk iets anders. Heel veel bonusouders zijn onzeker.Ook de slimme, bewuste, hoogopgeleide, goedwillende bonusouders. Misschien juist die. Je herkent er misschien een paar: Je
Als je in een samengesteld gezin leeft, zijn er talloze uitdagingen: verschillen in opvoeding, lastige loyaliteiten, ingewikkelde agenda’s. Maar de zwaarste taak is misschien wel deze: acceptatie. Niet die snelle, rationele “ik begrijp het wel” acceptatie.Maar de rauwe, trage, schurende vorm van acceptatie.Die waarin je toegeeft: “Dit is wat het is. En het wordt misschien
