Veel stellen in een samengesteld gezin doen precies wat van hen verwacht wordt.Ze zoeken hulp. Ze investeren. Ze willen het goed doen. En toch hoor ik dit zó vaak: “We hebben relatietherapie gehad. Het hielp wel… maar eigenlijk ook niet echt.”“De gesprekken waren fijn, maar thuis veranderde er weinig.”“We leerden beter praten, maar het bleef […]
Als jouw naam valt op 31 december 2026wat wil je dan dat je bonuskinderen over jou zeggen?En je partner? Dat je lief was? Dat je je best deed?Of dat je veilig was. Duidelijk. Iemand bij wie het rustig werd, ook als het ingewikkeld was. In samengestelde gezinnen wordt vaak gekeken naar gedrag. Naar opvoeding. Naar
“We maken het vaak te persoonlijk” Je kent het vast.Je bonuskind negeert je bij binnenkomst.De ex heeft wéér kritiek op de gang van zaken in jullie huis.Je partner kiest geen duidelijke kant in een discussie.En dan ook nog een schoonmoeder die goedbedoeld adviseert, maar waarmee je je compleet buitengesloten voelt. En dan komt het:Je voelt
Er zijn twee soorten mensen in een samengesteld gezin. Mensen die denken: bij ons is het echt extreem.En mensen die denken: bij ons is het vast niet zo erg, ik moet niet zeuren. Allebei hebben gelijk. En allebei hebben ongelijk. Want hier is het ongemakkelijke nieuws: problemen in het samengestelde gezin zijn bijna nooit uniek.
Het is 22 december. Over twee dagen is het kerst. En als jij in een samengesteld gezin leeft, kan dit precies zo’n moment zijn waarop je lijf al “aan” staat nog voordat je ook maar één kerstboodschap hebt gedaan. Omdat je het wéér goed wilt doen. Voor de kinderen. Voor je partner. Voor jezelf. Voor
Er zijn van die momenten in een samengesteld gezin die je niet meteen kunt plaatsen, maar die zich wel langzaam in je lijf nestelen. Het begint subtiel. Je bonuskind reageert wat afstandelijker dan je gewend was, geeft kortere antwoorden of lijkt je bewust te ontwijken. De vanzelfsprekendheid die er eerder was, het lichte, bijna onschuldige
Er is geen kind dat wakker wordt en denkt: laat ik vandaag eens moeilijk doen.Zo werkt een kind niet.En eerlijk gezegd: zo werkt geen enkel mens. Gedrag is nooit los zand.Gedrag is een signaal.Een uiting van een binnenwereld die iets probeert duidelijk te maken. In samengestelde gezinnen wordt dat signaal vaak verkeerd begrepen.Kinderen zouden lastig
Vastberaden worden terwijl je het nog niet bent Het woord voor mijn 2026 is vastberaden.En ik moet je eerlijk zeggen: dat woord voelde in het begin veel te groot voor mij. Ik bén niet altijd vastberaden.Ik voel me niet elke dag stevig.Ik laat me nog te vaak afleiden door verwachtingen van anderen.Ik twijfel soms eindeloos
De afgelopen week las ik dingen op Facebook waar ik echt stil van werd.Berichten van stiefouders, soms zichtbaar, soms anoniem, waarin jonge kinderen worden omschreven als: 🩶 “Een manipulatief kreng”🩶 “Een verwende prinses”🩶 “Een puber die onze relatie kapotmaakt” En het doet me pijn. Niet omdat ik het allemaal zo goed weet. Maar omdat ik
Het moment aan het keukenraam: waarom ik mijn verhaal herschreef (en jij dat ook mag doen) Er zijn van die momenten in je leven waarop de tijd even stilvalt.Je staat in een ruimte die je door en door kent en toch lijkt alles anders. Voor mij was dat het keukenraam van een oud huis uit
