(Stief)moeder paradijs

Je kinderen beschermen. Dat zit in je natuur.Vooral als ze jong zijn, maar zelfs als ze pubers zijn, gaat er een soort oerinstinct aan zodra iemand iets zegt of doet wat hen zou kunnen raken. Maar wat als je een nieuwe partner hebt die zelf geen kinderen heeft?Dan kan dat oerinstinct soms onbedoeld botsen met […]

Als ouder weet je dat de puberteit een achtbaan kan zijn. Je eigen puber test je geduld, zoekt grenzen op en kan je soms tot wanhoop drijven. Maar… als het de puber van je partner is, komt er een compleet nieuwe laag bij. Waarom de puber van je partner ‘next level’ voelt Je voelt je

Feestdagen zonder frictie Deel 1 Hoe je begint met rust, overzicht en verbinding De feestdagen in een stiefgezin: voor de één een bron van warmte, voor de ander een logistieke nachtmerrie. Als je een samengesteld gezin hebt, is de kans groot dat je nu al een beetje stress voelt. Wie is waar op welke dag?

Hoe frustratie de weg wijst naar wat je nodig hebt….. Boosheid. Frustratie. Irritatie.In een samengesteld gezin lijken ze soms dagelijkse gasten.Je voelt je boos omdat de bonuskinderen hun spullen laten slingeren. Gefrustreerd omdat je partner niet ingrijpt. Of je voelt boosheid richting de biologische moeder van je bonuskinderen, omdat zij in jouw ogen grenzen overschrijdt,

Je dacht dat samenwonen het moeilijkste deel zou zijn. Maar nu je eenmaal een samengesteld gezin vormt, blijkt de echte uitdaging ergens anders te liggen: opvoeden.Want wat doe je als jouw partner dingen door de vingers ziet die jij écht niet oké vindt?Wat als jij duidelijke regels wilt en je partner kiest voor “ach, laat

Ze zaten samen op de bank na een weekend vol heen-en-weer geregel. Zijn kinderen waren net terug naar hun moeder. Haar dochter lag al te slapen boven. De woonkamer voelde leeg, maar hun hoofden waren vol. Hij voelde zich schuldig dat hij niet meer tijd alleen met haar had gehad.Zij voelde zich buitengesloten toen hij

Toen Karin haar partner leerde kennen, voelde het alsof ze eindelijk haar plek had gevonden. Ze genoot van de liefde, het nieuwe huis, en keek ernaar uit om samen een gezin te vormen. Maar al snel merkte ze dat het ingewikkelder was dan gedacht. Ze nam het voortouw. Ze maakte huisregels, stuurde de kinderen bij

Je doet de voordeur open. Twee rugzakken op de mat, een sporttas die op zolder hoort, een knutselwerkje dat nog naar de andere ouder moet. Jij en je partner kijken elkaar aan: zullen we het nu echt doen, samen wonen, één huis, één ritme? Je verlangt naar thuis. Naar eenvoud. Naar wij. En toch knaagt

Een samengesteld gezin kan zoveel moois brengen. Maar eerlijk? Vaak voelt het vooral zwaar. Misschien herken jij dit: Drie dagen voordat je bonuskinderen komen, heb jij al buikpijn Je partner en jij begrijpen elkaar niet en elk gesprek eindigt in ruzie Je bonuskind luistert niet, trekt zijn eigen plan, en jij zit met de frustratie.