Het woord dat mij groter laat leven dan mijn twijfels

Vastberaden worden terwijl je het nog niet bent Het woord voor mijn 2026 is vastberaden.En ik moet je eerlijk zeggen: dat woord voelde in het begin veel te groot voor mij. Ik bén niet altijd vastberaden.Ik voel me niet elke dag stevig.Ik laat me nog te vaak afleiden door verwachtingen van anderen.Ik twijfel soms eindeloos […]

Lees verder… from Het woord dat mij groter laat leven dan mijn twijfels

Van ‘manipulatief monster’ tot ‘verwaand kreng’: dit moeten we niet meer zeggen over bonuskinderen

De afgelopen week las ik dingen op Facebook waar ik echt stil van werd.Berichten van stiefouders, soms zichtbaar, soms anoniem, waarin jonge kinderen worden omschreven als: 🩶 “Een manipulatief kreng”🩶 “Een verwende prinses”🩶 “Een puber die onze relatie kapotmaakt” En het doet me pijn. Niet omdat ik het allemaal zo goed weet. Maar omdat ik […]

Lees verder… from Van ‘manipulatief monster’ tot ‘verwaand kreng’: dit moeten we niet meer zeggen over bonuskinderen

Loyaliteit, schuld en zelfverraad: waarom ik wegliep en eindelijk thuiskwam

Het moment aan het keukenraam: waarom ik mijn verhaal herschreef (en jij dat ook mag doen) Er zijn van die momenten in je leven waarop de tijd even stilvalt.Je staat in een ruimte die je door en door kent en toch lijkt alles anders. Voor mij was dat het keukenraam van een oud huis uit […]

Lees verder… from Loyaliteit, schuld en zelfverraad: waarom ik wegliep en eindelijk thuiskwam

Onzeker als bonusouder? Deze simpele oefening geeft je meer zelfvertrouwen

Je zou denken dat bonusouders na een tijdje wel hun draai vinden.Je kent de kinderen, je kent de wisselmomenten, je kent de spanning rond de vakanties. Toch hoor ik in mijn praktijk iets anders. Heel veel bonusouders zijn onzeker.Ook de slimme, bewuste, hoogopgeleide, goedwillende bonusouders. Misschien juist die. Je herkent er misschien een paar: Je […]

Lees verder… from Onzeker als bonusouder? Deze simpele oefening geeft je meer zelfvertrouwen

Acceptatie: de stille strijd van veel stiefouders

Als je in een samengesteld gezin leeft, zijn er talloze uitdagingen: verschillen in opvoeding, lastige loyaliteiten, ingewikkelde agenda’s. Maar de zwaarste taak is misschien wel deze: acceptatie. Niet die snelle, rationele “ik begrijp het wel” acceptatie.Maar de rauwe, trage, schurende vorm van acceptatie.Die waarin je toegeeft: “Dit is wat het is. En het wordt misschien […]

Lees verder… from Acceptatie: de stille strijd van veel stiefouders

Mag ik rouwen om het kerngezin dat ik nooit (meer) zal hebben?

Er zijn momenten in een samengesteld gezin waarop je het ineens voelt: “Dit is het niet. Dit is niet het gezin waar ik ooit van droomde.” Je wilde harmonie, vanzelfsprekendheid, iets van wij tegen de wereld. En in plaats daarvan… voel je je soms een buitenstaander in je eigen huis. Voor veel (stief)ouders is het […]

Lees verder… from Mag ik rouwen om het kerngezin dat ik nooit (meer) zal hebben?

Wie houd je nou eigenlijk voor de gek?

Zelfsabotage in het samengestelde gezin, hoe je jezelf kwijt kunt raken in je eigen goede bedoelingen Ze doet zó haar best. Ze heeft er over nagedacht, zich ingelezen, geprobeerd ruimte te geven, haar woorden zorgvuldig gekozen. Ze weet: dit is niet haar gezin van oorsprong. Ze wil niet ‘de boze stiefmoeder’ zijn, geen stempel drukken, […]

Lees verder… from Wie houd je nou eigenlijk voor de gek?

Mijn partner is welkom, zijn kinderen niet, help!

Zij horen er toch niet écht bij?” Over weerstand in de familie bij samengestelde gezinnen “Ik merk gewoon dat ik het ongemakkelijk vind. Die kinderen van hem… die ken ik niet. En ineens zitten ze bij ons aan tafel met Sinterklaas. Ze voelen als extra’s. Terwijl het vroeger altijd zo gezellig was, met ons eigen […]

Lees verder… from Mijn partner is welkom, zijn kinderen niet, help!

Ik wil belangrijk zijn voor mijn partner, maar zijn kinderen gaan altijd voor

“Ik weet dat het niet zo bedoeld is, maar… soms voelt het gewoon klote dat ik niet op plek 1 sta.” We zeggen het zelden hardop. Soms zelfs niet eens tegen onze partner.Maar het gevoel knaagt. Stil. Steeds. Als zijn blik zachter wordt bij zijn kind dan bij jou. Als haar stem verandert zodra haar […]

Lees verder… from Ik wil belangrijk zijn voor mijn partner, maar zijn kinderen gaan altijd voor

Er wordt te weinig gepraat in een samengesteld gezin en dat is het begin van de ellende

In een samengesteld gezin wordt minder gepraat dan in een ‘gewoon’ gezin.En dat is best gek. Want er ís juist meer te bespreken. Meer lagen. Meer dynamiek. Meer gevoeligheden. Maar toch zwijgen we vaker. Niet omdat we niks te zeggen hebben.Maar omdat we bang zijn voor de gevolgen als we het wél zeggen. Ik zie […]

Lees verder… from Er wordt te weinig gepraat in een samengesteld gezin en dat is het begin van de ellende

Reviews

WhatsApp Stel gerust je vraag