Samenwonen met een samengesteld gezin: dit regel je vóór de sleutel Je doet de voordeur open. Twee rugzakken op de mat, een sporttas die eigenlijk op zolder hoort, een knutselwerkje dat nog naar de andere ouder moet. Jij en je partner kijken elkaar aan: zullen we het nu echt doen, samenwonen, één huis, één ritme?
Co-ouderschap met een nieuwe partner erbij kan behoorlijk complex zijn. Wat ooit een werkbare situatie was tussen jou en je ex, verandert ineens zodra er een nieuwe dynamiek ontstaat. Misschien merk je dat de balans verschuift. Dat er spanning ontstaat tussen jou en je ex. Of juist binnen je nieuwe relatie. Want hoe geef je
Een samengesteld gezin beginnen voelt vaak als een nieuwe kans. Een frisse start met de liefde van je leven. En ergens hoop je dat het dit keer gewoon wél werkt. Toch zijn er een aantal valkuilen in een samengesteld gezin waar bijna iedereen vroeg of laat mee te maken krijgt. Dynamieken waar je van tevoren
Wie betaalt wat in een samengesteld gezin? De financiën in een samengesteld gezin is zelden alleen een rekensom. “Moet ik evenveel meebetalen aan de vakantie met mijn stiefgezin als mijn partner, terwijl ik één kind heb en hij drie?” “Betalen wij mee aan het rijbewijs van mijn stiefzoon, of is dat aan zijn ouders?” “Waarom
Die vraag hoor ik vaker dan je misschien denkt. Niet altijd hardop uitgesproken, maar wel voelbaar in hoe mensen praten, hoe ze zuchten en hoe ze soms even stilvallen midden in hun verhaal. Het is de vraag die onder veel gesprekken ligt, verstopt tussen praktische problemen, irritaties en vermoeidheid. Wanneer voelt dit eindelijk als óns
Soms voel je gewoon dat het niet lekker loopt in je stiefgezin. Zonder dat je er direct woorden aan kunt geven. Misschien is de sfeer vaker gespannen. Ontstaan er sneller irritaties. Of merk je dat je je terugtrekt, omdat je niet goed weet wat jouw plek nog is. En hoewel je ergens hoopt dat het
Wat doe je als moeder wanneer je kind worstelt met de nieuwe partner van je ex? Er zijn weinig dingen die een moeder zo kunnen raken als het moment waarop je kind thuiskomt en zegt: “Ik wil daar niet meer heen.”“Ze doet altijd zo boos.”“Ze is niet aardig tegen mij.” Soms wordt het voorzichtig gezegd,
Het moment dat een bonuskind zich afwerend opstelt, je negeert of zichtbaar moeite heeft met jouw aanwezigheid, is voor veel bonusouders een van de pijnlijkste ervaringen in een samengesteld gezin. Je probeert het goed te doen, houdt rekening met het kind, past je aan, zoekt naar manieren om verbinding te maken en toch lijkt alles
“Zo had ik het me niet voorgesteld.” Het is een zin die ik regelmatig hoor in mijn praktijk. Soms voorzichtig uitgesproken, soms met een brok in de keel en soms bijna fluisterend, alsof het eigenlijk niet gezegd mag worden. Niet omdat mensen spijt hebben van hun partner. Niet omdat ze hun bonuskinderen niet mogen. Integendeel.
Laura zat tegenover me en zei het bijna beschaamd. “Ik ben zo bang voor een 2e scheiding, ik wil niet dat dit mislukt.” Ze hield van hem. Dat wist ze zeker. Als de kinderen er niet waren, was het fijn. Ze konden lachen. Ze waren intiem. Ze voelden zich verbonden. Maar zodra zijn dochter van
