Er is een verdriet waar weinig woorden voor zijn. Niet omdat het klein is, maar omdat het vaak geen plek krijgt. Het verdriet van de vrouw in een stiefgezin die geen eigen kinderen heeft. Of nog geen eigen kinderen heeft. En diep vanbinnen weet: het kerngezin waar ik ooit van droomde, komt er niet. Dat […]
Mijn kinderen vinden mijn partner te streng En waarom dit zelden alleen over streng zijn gaat Het is zo’n zin die niet hard hoeft te klinken om tóch als een klap binnen te komen, omdat er in één keer iets heel essentieels geraakt wordt: jouw kind. “Jij bent veel te streng voor mijn kind,” zegt
Ik zie het zó vaak gebeuren en mijn alarmbellen gaan dan af! Een verhaal waarin een kind centraal staat omdat het “problemen veroorzaakt”. Het kind is boos, trekt zich terug, ontploft op school of thuis, luistert niet, lijkt ongeïnteresseerd of juist extreem claimend. En vrijwel meteen verschuift het gesprek naar dat kind. Er moet hulp
Als de ex steeds ‘even’ contact zoekt Waarom dat zoveel meer kapotmaakt dan je denkt Het begint vaak onschuldig. Tenminste, zo lijkt het. De overdracht duurt net iets langer dan nodig. Er wordt nog wat gezegd bij de deur. Een kleine zucht, een blik, een opmerking die je niet goed kunt plaatsen maar die wel
(en erkennen hoe pijnlijk dat is, is misschien wel het moeilijkste deel) Scheiden zonder schade bestaat niet. Dat is geen makkelijke zin om uit te spreken, en al helemaal geen fijne om te voelen. Zeker niet als je alles hebt gedaan wat binnen jouw mogelijkheden lag om het zo zorgvuldig mogelijk te doen. En toch
In de sportschool train ik tegen falen aan. En dat vind ik f*cking moeilijk. In de sportschool train ik niet alleen mijn lijf. Ik train tegen falen aan. En eerlijk is eerlijk: ik vind dat f*cking moeilijk. Ik doe krachttraining. Dat betekent dat er momenten zijn waarop het gewicht simpelweg niet omhoog wil. Mijn spieren
Ik sta er alleen voor als ouder, al een aantal jaren (haar vader overleed na onze scheding), en meestal zeg ik dat alsof het een feit is dat je gewoon draagt zoals je boodschappen draagt, maar eerlijk is eerlijk: onder dat feit zit een hele wereld aan twijfel, spanning en schuldgevoel die op sommige dagen
Je bent gescheiden. Je hebt opnieuw liefde gevonden. En precies op het moment dat jij voorzichtig weer ademhaalt, gebeurt het. Je ex bemoeit zich met je nieuwe relatie. Opmerkingen. Appjes. Grensoverschrijdende vragen. Steken onder water. Of heel subtiel: net genoeg om de sfeer te kantelen en jou weer terug te trekken in het oude patroon.
Hulp bij een samengesteld gezin wordt vaak pas gezocht als het water al aan de lippen staat. Als de ruzies zich opstapelen, de kinderen afhaken, de relatie onder druk komt te staan en iemand hardop zegt: zo wil ik dit niet meer. En dat is precies waar het misgaat. Niet omdat je te laat bent.
“Ze moeten gewoon luisteren.” “Er moeten hier duidelijke regels komen.” “Als ik niet streng ben, loopt het helemaal uit de hand.” Het zijn zinnen die ik vaak hoor van bonusouders. En eerlijk is eerlijk: ze komen niet uit onwil voort, maar uit machteloosheid. Uit het gevoel dat je verantwoordelijk bent voor de sfeer in huis,
