“Ze moeten gewoon luisteren.” “Er moeten hier duidelijke regels komen.” “Als ik niet streng ben, loopt het helemaal uit de hand.” Het zijn zinnen die ik vaak hoor van bonusouders. En eerlijk is eerlijk: ze komen niet uit onwil voort, maar uit machteloosheid. Uit het gevoel dat je verantwoordelijk bent voor de sfeer in huis, […]
De ex is allang uit je huis. Waarom voelt het dan soms alsof ze/hij nog aan de keukentafel zit? Ik ben op dit moment de laatste hand aan het leggen aan een nieuwe e-learning: De ex uit je hoofd, huis en lijf. En hoe verder ik kom in het maken ervan, hoe sterker ik weer
Het begint bijna altijd onschuldig.Een kort berichtje, even praktisch bedoeld, snel tussendoor. En toch merk je later die dag dat je gespannen bent, dat je hoofd blijft malen en dat de sfeer in huis kantelt, terwijl het eigenlijk maar om één appje ging. Appen met de ex lijkt efficiënt, maar in samengestelde gezinnen is het
Hij vindt dat ik mijn kinderen ’te veel’ laat bepalen, maar wat weet hij ervan? Voor wie dit leest en denkt: ‘ja, dát is precies mijn situatie!’ gebruik dit blog om jezelf te herkennen, te begrijpen waarom het soms schuurt, én om te voelen waar jij in kunt groeien. Enne… als je denkt: ik wil
Veel stellen in een samengesteld gezin doen precies wat van hen verwacht wordt.Ze zoeken hulp. Ze investeren. Ze willen het goed doen. En toch hoor ik dit zó vaak: “We hebben relatietherapie gehad. Het hielp wel… maar eigenlijk ook niet echt.”“De gesprekken waren fijn, maar thuis veranderde er weinig.”“We leerden beter praten, maar het bleef
Als jouw naam valt op 31 december 2026wat wil je dan dat je bonuskinderen over jou zeggen?En je partner? Dat je lief was? Dat je je best deed?Of dat je veilig was. Duidelijk. Iemand bij wie het rustig werd, ook als het ingewikkeld was. In samengestelde gezinnen wordt vaak gekeken naar gedrag. Naar opvoeding. Naar
“We maken het vaak te persoonlijk” Je kent het vast.Je bonuskind negeert je bij binnenkomst.De ex heeft wéér kritiek op de gang van zaken in jullie huis.Je partner kiest geen duidelijke kant in een discussie.En dan ook nog een schoonmoeder die goedbedoeld adviseert, maar waarmee je je compleet buitengesloten voelt. En dan komt het:Je voelt
Er zijn twee soorten mensen in een samengesteld gezin. Mensen die denken: bij ons is het echt extreem.En mensen die denken: bij ons is het vast niet zo erg, ik moet niet zeuren. Allebei hebben gelijk. En allebei hebben ongelijk. Want hier is het ongemakkelijke nieuws: problemen in het samengestelde gezin zijn bijna nooit uniek.
Het is 22 december. Over twee dagen is het kerst. En als jij in een samengesteld gezin leeft, kan dit precies zo’n moment zijn waarop je lijf al “aan” staat nog voordat je ook maar één kerstboodschap hebt gedaan. Omdat je het wéér goed wilt doen. Voor de kinderen. Voor je partner. Voor jezelf. Voor
Er zijn van die momenten in een samengesteld gezin die je niet meteen kunt plaatsen, maar die zich wel langzaam in je lijf nestelen. Het begint subtiel. Je bonuskind reageert wat afstandelijker dan je gewend was, geeft kortere antwoorden of lijkt je bewust te ontwijken. De vanzelfsprekendheid die er eerder was, het lichte, bijna onschuldige
